Καλοκαίρι 2019: Τι θα Συμβεί;

0
17

Το άρθρο αυτό αναφέρεται στα καρμικά ζητήματα που το κάθε ζώδιο έχει να ανταπεξέλθει στην πορεία της εξέλιξής του. Τα μαθήματα που έχει να δώσει και να πάρει ώστε να απεγκλωβιστεί από αρνητικές καρμικές καταστάσεις, περνώντας και κατακτώντας πεδία ελευθερίας που δεν υπόκεινται στην ανελευθερία της επιβολής του κάρματος. Το άρθρο αυτό απευθύνεται στην «ελεύθερη βούληση» και την «ύπαρξη» του καθενός, προσδιορίζοντας τα καρμικά μαθήματα, αλλά τις αιτίες και τα αποτελέσματα αυτών των μαθημάτων.

Το φετινό καλοκαίρι σε υποδέχεται με τον Ερμή και τον Άρη στο ζώδιο του Καρκίνου σε αντίθεση με τον Κρόνο και τον Πλούτωνα απέναντι στο ζώδιο του Αιγόκερω, όπου θα πραγματοποιηθούν τον Ιούλιο και δύο ισχυρές Εκλείψεις. Ζητήματα που αφορούν σε όσα συμβολίζει ο άξονας Καρκίνου – Αιγόκερου βγαίνουν στην επιφάνεια με την έντονη συμμετοχή του Κρόνου και του Πλούτωνα να δίνουν μια εξαιρετικά σοβαρή και ακραία διάσταση σε αυτά. Διότι, όπου Κρόνος, βλέπε όρια και ενηλικίωση, και όπου Πλούτωνας, βλέπε αντίο, θάνατο και, αν το επιλέξεις μακροπρόθεσμα, μετάλλαξη και αναγέννηση. Για μια ακόμα φορά, όπως και τα προηγούμενα χρόνια, όπου οι Εκλείψεις βρίσκονταν στον άξονα Λέοντα – Υδροχόου και διακινούνταν θέματα με μπαμπάδες, αυτή τη φορά θα χρειαστεί να αντιμετωπίσεις οικογενειακά τραύματα αλλά από την μεριά που λέει μαμά. Και για την ακρίβεια κακές μαμάδες. Ακόμη πιο συγκεκριμένα, η έντονη κινητικότητα αυτό το καλοκαίρι στο ζώδιο του Καρκίνου με τον Άρη εκεί και τις Εκλείψεις, βγάζουν στο φως στρεβλώσεις, πεποιθήσεις, καθηλώσεις και τραύματα που εξελίχθηκαν σε  αυτοκαταστροφικές επιλογές και αφορούν σε κακές μαμάδες, εκεί ακριβώς όπου η αγάπη μολύνεται από θέματα εξάρτησης, αδιαφορίας, και τραυματίζεται από συμπεριφορές βίας, αποπλάνησης, εξαπάτησης και εγκατάλειψης. Τραύματα δομικά που δέχθηκες και ανισορροπούν πλήρως τη ζωή σου στο τώρα, χωρίς απαραιτήτως να προϋποθέτουν εμπάθεια ή κακή πρόθεση από τη μητέρα σου ή από το οικογενειακό σου περιβάλλον, μιας και οι ίδιοι γαλουχήθηκαν και αναπτύχθηκαν, πόνεσαν και τραυματίστηκαν ανεπανόρθωτα και κυρίως προγραμματίστηκαν με τις ίδιες ακριβώς μεθόδους. Το μόνο λάθος τους είναι ότι δεν αμφισβήτησαν ποτέ αυτά τα σενάρια προγραμματισμού, παρότι τους πονούσαν και τους καθήλωναν απολύτως, ώστε να έχουν την δυνατότητα να σε προστατέψουν, αλλά τα αναπαρήγαγαν με την ευλάβεια του πιστού παιδιού.

Αυτό το καλοκαίρι έρχεται να σου θέσει την αναγκαιότητα εσύ να αλλάξεις στάση ζωής σε σχέση με τους γονείς σου και εσύ να ελευθερώσεις τον εαυτό σου από αυτό το φαύλο κύκλο πόνου, παύοντας να χρεώνεις στους προγόνους σου αυτή την ευθύνη, κάνοντας ξεκάθαρο πως ήρθε η ώρα να αποχαιρετίσεις οριστικά και να αφήσεις πίσω σου εμπλοκές θυματοποίησης και την τάση να χρεώνεις την δυστυχία σου στους άλλους, μιας και από τους νόμους του κάρματος είναι ορισμένο πως η ευθύνη της απελευθέρωσης και της αυτ-αγάπης βαραίνει πάντα εσένα τον ίδιο και κανέναν άλλον. Γεννήθηκες καρμικά γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο: για να απελευθερώσεις τον εαυτό σου από ό,τι δεν είναι αγάπη. Άλλωστε μην ξεχνάς πως αγάπη σημαίνει ελευθερία. Ο Κρόνος και ο Πλούτωνας σε σύνοδο μαζί με τις Εκλείψεις σου θυμίζουν αυτό που συχνά ξεχνάς, πως το παρελθόν δεν αλλάζει, γιατί απλούστατα έχει πεθάνει. Η όποια ευθύνη διαφοροποίησης βρίσκεται στο μόνο στο παρόν και πως ό,τι αλλάζει στο παρόν, αλλάζει σε όλα τα πεδία του χρόνου. Και πως αυτοί που ενδεχομένως άθελά τους σε τραυμάτισαν ήταν και οι ίδιοι εξίσου ή και περισσότερο τραυματισμένοι. Με λίγα λόγια αυτό ήταν το καλύτερο που μπορούσαν να κάνουν για εσένα, μέσα στον πόνο, την παράνοια, την τρέλα, τις στρεβλώσεις, τον τρόμο επιβίωσης και τις καθηλώσεις και τις εξαρτήσεις που δομήθηκαν οι ίδιοι και ίσως είναι αυτό αδύνατο να το αλλάξουν όσο κι αν αυτό που κάνουν σε πονάει.

Γεννήθηκες λοιπόν και δομήθηκες μέσα στον πόνο και στον φόβο, αυτόν τον πανάρχαιο πόνο και φόβο που ουδέποτε η ανθρωπότητα τον σεβάστηκε, αντιθέτως τον αναπαρήγαγε μετατρέποντάς τον σε οργή και θυμό και μετέπειτα σε βία, παιχνίδια εξουσίας, κυριαρχίας, υποτίμησης, απαξίωσης, αυτό που διαμόρφωσε τις εξουσίες όπως υπάρχουν. Οι άνθρωποι που σε μεγάλωσαν ήταν βαθιά πονεμένοι και φοβισμένοι, και δυστυχώς αυτό που τους έμαθαν είναι αυτό να το μετατρέπουν σε βία, για να νιώσουν ψεύτικα δυνατοί. Οι Εκλείψεις σε έντονες όψεις με τον Κρόνο, τον Πλούτωνα και τον Άρη αυτό το καλοκαίρι θέτουν ως αναγκαιότητα και προσωπικά και πανανθρώπινα την καρμική ευθύνη αυτός ο πόνος και ο φόβος που κουβαλάς να αντιμετωπιστεί με σεβασμό και να μετατραπεί σε αγάπη. Και όλο αυτό με τον Πλούτωνα σε πτώση, σε ένα κόσμο που κανένας δεν ομολογεί τον πόνο του. Σε ένα κόσμο που εκπαιδεύεσαι να γίνεσαι ρόλος και να προβάλεις μόνο χαμογελαστές selfies και stories αποφεύγοντας να πλησιάσεις πολύ κοντά τους άλλους, γιατί η εγγύτητα καταργεί τα φίλτρα και ομολογεί τον πόνο, κάνοντας την μοναξιά και την κατάθλιψη το κυρίαρχο θέμα της εποχής σου. Όλα αυτά σε μία περίοδο που ο Ποσειδώνας και ο Δίας σε αποπλανούν και σε εξαπατούν λέγοντάς σου πως η καλύτερη λύση είναι η διαφυγή από τον πόνο και πως θετική στάση ζωής είναι να αποστρέφεσαι τον πόνο σου, παριστάνοντας τον χαριτωμένο και πασιχαρή, και άλλες τέτοιες δολοφονικές μπούρδες με κυριότερη αυτή που λέει πως οι δυνατοί άνθρωποι δεν πονάνε.

Ο Κρόνος και ο Πλούτωνας λοιπόν έρχονται να σου αποκαλύψουν πως η κατάντια της ανθρωπότητας καρμικά επήλθε ακριβώς από αυτή την ανεύθυνη αντιμετώπιση του πόνου και του φόβου, που κάθε γενιά την πετάει μπαλάκι στην επόμενη μαζί με τα πανωτόκια της προηγούμενης. Και πως ο πόνος, ο αληθινός πόνος και όχι τα φτιαχτά δράματα του εγώ είναι ο μοναδικός τρόπος και δρόμος που οδηγεί στην αγάπη. Μόνο όταν έχεις επαφή με το ότι πονάς και το δηλώνεις, έχεις καθαρή κατεύθυνση προς την αγάπη και την ελευθερία. Όσο πονάς και δεν το δηλώνεις και το κάνεις θυματοποίηση και οργή απλώς παραμένεις στο φαύλο κύκλο του πόνου αναπαράγοντάς τον. Και το κυριότερο που έρχεται να σου κάνει ξεκάθαρο η όψη του Κρόνου – Πλούτωνα είναι πως ο πόνος δεν είναι γρίπη για να περάσει, ούτε και τα τραύματα που σε τσάκισαν και πως ο μοναδικός τρόπος για να γίνει ο πόνος παρελθόν είναι να τον αντιμετωπίσεις κατάματα, αλλάζοντας απόλυτα θέση και στάση στη ζωή σου στο τώρα με όποιες απώλειες και αν προϋποθέτει αυτό.

Είναι η ώρα να πεις αντίο σε ό,τι μέσα σου και γύρω σου μετατρέπει τον πόνο σε βία και παιχνίδια κυριαρχίας, επιλέγοντας να πας εκεί που ο πόνος μιλιέται, ακούγεται και γίνεται ανθρώπινα αποδεκτός και σεβαστός, και προάγει την φροντίδα, την εγγύτητα, το σεβασμό και την αγάπη. Άλλωστε πόσο μπορεί να σε αφορά μια σχέση, μια κατάσταση ή μία κοινωνία που δηλώνεις ότι πονάς και στην καλύτερη αδιαφορεί για τον πόνο σου, ενώ στην χειρότερη σου τη λέει που είσαι άνθρωπος και πονάς. Ήρθε η ώρα να αναρωτηθείς πόσο ευτυχισμένος θα γίνεις κοντά σε αυτούς που αδιαφορούν για τον πόνο σου. Και ακόμη βαθύτερα, πόσο ευτυχισμένος μπορείς να γίνεις καρμικά όταν εσύ ο ίδιος αδιαφορείς για το δικό σου σωματικό, ψυχικό και συναισθηματικό πόνο. Ο πόνος, είτε ψυχικός, είτε συναισθηματικός, είτε σωματικός είναι η σειρήνα του συναγερμού που δείχνει πάντα πού δεν λειτουργεί η αγάπη, πού κυριαρχεί η εξάρτηση, και πού χρειάζεται εσύ καρμικά να εργαστείς προς την αγάπη. Όταν ο πόνος αναγνωρίζεται και δηλώνεται καταρχήν στον εαυτό και μετέπειτα στον απέναντι, είναι η στιγμή του «αλλάζω». Και αλλάζοντας τον εαυτό και τη σχέση σου συμβάλλεις αδιαμφισβήτητα στην «αλλαγή» ενός ολόκληρου συστήματος εξουσίας, που απαξιώνει τον πόνο σου, αντιμετωπίζοντάς σε σαν αντικείμενο και όχι σαν άνθρωπο. Άλλωστε όπως έλεγαν και οι Αρχαίοι ημών πρόγονοι, μόνο μια κοινωνία που σέβεται τον πόνο του ανθρώπου, είναι μια κοινωνία υπέρ της ανάπτυξης του ανθρώπου.

Αυτά έρχεται να θέσει επί τάπητος το φετινό καλοκαίρι, προτρέποντάς σε να πάρεις στα σοβαρά τον πόνο σου αλλά και τον πόνο των γύρω σου, να διαχειριστείς πένθη, απώλειες και αντίο, αποχαιρετώντας με αγάπη και απελευθερώνοντας τον εαυτό σου, ώστε να πας από εκεί που «πονάς», εκεί που «αγαπιέσαι». Το πεδίο της δράσης σε γήινο επίπεδο θα είναι θέματα οικογενειακά, θέματα εξουσίας, καριέρας, ζητήματα σπιτιού, υγείας, τόσο ψυχικής όσο και σωματικής, αλλά και έντονα και ίσως ακραία κοινωνικά ζητήματα, που θα χρησιμοποιηθούν καρμικά σαν συλλογικές καρμικές μεγεθύνσεις με στόχο να δουν κι οι πιο «ασυνείδητοι» τι είναι αυτό που χρειάζεται να αλλάξει. Εσύ απλά να θυμάσαι πως όταν υπάρχει συμμετοχή Πλούτωνα, τα πράγματα είναι σοβαρά και ως τέτοια να τα αντιμετωπίζεις.

heliofoto.gr Πέτρος Κατσαμάκης

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here