Η Πνευματική Ιεραρχία και οι Δάσκαλοι της Σοφίας

0
14

Του Μπέντζαμιν Κρεμ


Είναι φανερό πως ο άνθρωπος έχει κάνει τεράστια πρόοδο από τις πρωτόγονες καταβολές του. Κάθε πολιτισμός και κουλτούρα βλέπει την ανθρωπότητα να κάνει ένα ακόμα βήμα προς την πραγμάτωση των δυνατοτήτων της. Πολλοί πιστεύουν ότι, από πολλές χιλιετηρίδες, αυτή η εξελικτική πορεία κατευθύνεται, με βάση ένα Σχέδιο, από εκείνους τους περισσότερο εξελιγμένους ανθρώπους που είναι γνωστοί στους εσωτεριστές ως η Πνευματική Ιεραρχία των Δασκάλων. Η ιστορία της ανθρωπότητας μπορεί να ιδωθεί ως η ανταπόκρισή της στις ιδέες που αποδεσμεύονται διαδοχικά στον κόσμο από τους Δασκάλους για να προκαλέσουν τις προόδους σε γνώση και σοφία, και που έκφρασή τους είναι οι δημιουργικές τέχνες, η επιστήμη, η πολιτική και η θρησκεία.

Σε κάθε εποχή, από το πνευματικό αυτό κέντρο αναδύθηκαν διδάσκαλοι για να δώσουν στην ανθρωπότητα τη δυνατότητα να κάνει το επόμενο βήμα της εξέλιξής της· μας είναι γνωστοί, μεταξύ άλλων, ως ο Ηρακλής, ο Ερμής, ο Ράμα, ο Μίθρα, ο Βυάσα, ο Σανκαρατσάρυα, ο Κρίσνα, ο Βούδας και ο Χριστός. Όλοι τους τέλειοι άνθρωποι στην εποχή τους, όλοι τους υιοί του ανθρώπου που έγιναν Υιοί του Θεού, γιατί αποκάλυψαν την έμφυτη θεϊκότητά τους.

Είναι οι θεματοφύλακες ενός Σχεδίου για την εξέλιξη της ανθρωπότητας και των βασιλείων της φύσης. Αυτό το Σχέδιο εκπληρώνεται με τη μεσολάβηση της εσωτερικής Ιεραρχίας των Δασκάλων, που βρίσκεται πίσω απ’ όλα τα παγκόσμια γεγονότα και αποτελεί την αόρατη κυβέρνηση του πλανήτη (αόρατη, επειδή είναι άγνωστη). Οι Δάσκαλοι της Σοφίας είναι τα μέλη εκείνα της ανθρώπινης οικογένειας που έκαναν το ταξίδι της εξέλιξης πριν από μας· που έχοντας τελειοποιηθεί, ανεβαίνοντας τα ίδια σκαλοπάτια που κι εμείς ανεβαίνουμε, επωμίστηκαν την ευθύνη να καθοδηγήσουν εμάς τους άλλους προς το ίδιο αυτό επίτευγμα. Αυτοί—ή οι προκάτοχοί Τους—βρίσκονται πίσω απ’ ολόκληρη την εξελικτική πορεία, οδηγώντας και βοηθώντας τους ανθρώπους, μέσ’ από μια βαθμιαία διεύρυνση της συνείδησης, ν’ αποκαλύψουν σταδιακά την έμφυτη θεϊκότητά τους και να γίνουν, όπως και οι Δάσκαλοι, θεϊκά, τελειοποιημένα ή φωτισμένα Όντα.

Η εσωτερική διεργασία που είναι γνωστή ως Μύηση είναι το επιστημονικό μονοπάτι προς αυτή την τελειοποίηση, προς το σημείο όπου ο άνθρωπος ενώνεται και γίνεται ένα με την Πηγή του. Αυτό το μονοπάτι προς την τελειοποίηση σημαδεύεται από πέντε μείζονες βαθμίδες ή σημεία κρίσης και έντασης. Κάθε μύηση προκαλεί μια τεράστια διεύρυνση της συνειδητότητας, η οποία φέρνει μια όλο και βαθύτερη και πληρέστερη όραση και γνώση της αληθινής φύσης της πραγματικότητας.

Ένας Δάσκαλος, δηλαδή ένας μύστης που έχει πάρει την πέμπτη μύηση, δεν έχει πια ανάγκη από άλλη εμπειρία ενσάρκωσης στη Γη. Η απόφασή Του να παραμείνει στη Γη οφείλεται στην επιθυμία Του να υπηρετήσει το Σχέδιο και όχι σε προσωπικό κάρμα.

Υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να πιστέψουμε ότι πολλές—αν όχι όλες—οι μεγάλες μορφές της ανθρώπινης ιστορίας ήταν συνειδητοί μύστες κάποιου βαθμού: τέτοια παραδείγματα είναι ο Πυθαγόρας, ο Σωκράτης και ο Πλάτωνας· ο Σαίξπηρ, ο Δάντης και ο Βάκων· ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Παράκελσος και ο Μότσαρτ· ο Ασόκα, ο Βενιαμίν Φραγκλίνος κι ο Αβραάμ Λίνκολν. Όλοι τους έκαναν φανερή, στη ζωή ή στα γραπτά τους, μια γνώση άλλων, ανώτερων επιπέδων συνειδητότητας, μια επίγνωση του κόσμου του νοήματος και μια αίσθηση εσωτερικής σύνθεσης.

Η μυστηριώδης μορφή του Κόμη του Σεν Ζερμέν, που αναγνωρίστηκε φανερά ως δάσκαλος και μύστης σε όλες τις αυλές της Ευρώπης του 18ου αιώνα, είναι ένας από τους λίγους Δασκάλους της Σοφίας που έζησαν εξωτερικά στον καθημερινό κόσμο. Και στο Βρετανικό Μουσείο φυλάσσονται τώρα ορισμένες επιστολές, σταλμένες από εκείνους τους Δασκάλους που βρίσκονταν πίσω από την ίδρυση της Θεοσοφικής Εταιρίας. Μερικές από τις επιστολές αυτές παρουσιάστηκαν σε έκθεση το Νοέμβριο του 1975, με την ευκαιρία της εκατοστής επετείου από την ίδρυση της εταιρίας.

Οι περισσότεροι από τους φωτισμένους αυτούς ανθρώπους ζουν στα μακρινά όρη και στις ερημικές περιοχές του κόσμου και σπάνια έρχονται σ’ επαφή με τον κόσμο, επιτελώντας το έργο Τους μέσω των μαθητών Τους, με τους οποίους επικοινωνούν τηλεπαθητικά.

Η ύπαρξή Τους αποκαλύφτηκε για πρώτη φορά στη σύγχρονη εποχή από την Ε. Π. Μπλαβάτσκι—συνιδρύτρια της Θεοσοφικής Εταιρείας—από το 1875 ήδη. Μια πιο λεπτομερής περιγραφή των Δασκάλων και του έργου Τους δόθηκε από την Αλίκη Μπέιλι στα χρόνια από το 1919 ώς το 1949. Στο βιβλίο της “Η Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας”, η Μπέιλι αποκαλύπτει την ύπαρξη ενός σχεδίου για την επιστροφή αυτής της ομάδας φωτισμένων ανθρώπων για εργασία και δράση στο φυσικό επίπεδο. Υποστηρίζω πως η επιστροφή αυτή έχει ήδη αρχίσει.

Στην εσωτερική παράδοση, Χριστός δεν είναι το όνομα ενός ατόμου, αλλά ενός αξιώματος της Ιεραρχίας. Ο τωρινός κάτοχος αυτού του αξιώματος, ο Κύριος Μαϊτρέγια, το ανέλαβε πριν από δυο χιλιάδες εξακόσια χρόνια και εμφανίστηκε στην Παλαιστίνη μέσω του Μαθητή Του Ιησού, με την απόκρυφη μέθοδο της επιφώτησης, που είναι η συχνότερη μορφή εμφάνισης των Αβατάρ. Από τότε, δεν έφυγε από τον κόσμο, αλλά επί δυο χιλιάδες χρόνια περίμενε και σχεδίαζε τούτο το άμεσα κοντινό μας μέλλον, εκπαιδεύοντας τους Μαθητές Του και προετοιμάζοντας τον Εαυτό Του για το μεγαλεπήβολο έργο που Τον περιμένει. Έχει κάνει γνωστό ότι τούτη τη φορά θα έρθει ο Ίδιος, αυτοπροσώπως.

Η επανεμφάνιση της Ιεραρχίας

Τώρα που ανατέλλει η Εποχή του Υδροχόου, οι Δάσκαλοι της Ιεραρχίας είναι έτοιμοι να επιστρέψουν στον καθημερινό κόσμο, για πρώτη φορά μετά από αμέτρητες χιλιάδες χρόνια, για να εγκαινιάσουν τη νέα εποχή, μια εποχή Σύνθεσης και Αδελφοσύνης. Με το μεγάλο Τους αρχηγό, το Δάσκαλο των Δασκάλων, τον Παγκόσμιο Διδάσκαλο, Εκείνον που είναι γνωστός στη Δύση ως Χριστός, η μέχρι τώρα εσωτερική Ιεραρχία θα έρθει φανερά ανάμεσά μας και θα μας οδηγήσει στην εμπειρία της εποχής του Υδροχόου. Οι Δάσκαλοι στέκονται τώρα, περιμένοντας από μας να κάνουμε, με τη δική μας ελεύθερη βούληση, τα απαιτούμενα πρώτα βήματα προς την κατεύθυνση της ενότητας, της συνεργασίας και της συγχώνευσης. Θ’ αναδυθούν τότε, με το Χριστό επικεφαλής Τους, και η Παρουσία Τους στον κόσμο θα είναι γεγονός αναμφισβήτητο.

Ε. Ποιος είναι ο κύριος ρόλος της Ιεραρχίας;

Α. Ν’ αναπτύξει την αυτοσυνείδηση σε όλα τα όντα, και τη συνείδηση στα κατώτερα βασίλεια. Ν’ αποτελεί παράδειγμα για την ανθρωπότητα και να διαβιβάζει τη Θέληση του Πλανητικού Λόγου. Οι Δάσκαλοι ετοιμάζουν τους μαθητές Τους για μύηση και τους δίνουν ένα πεδίο υπηρεσίας. Μας προστατεύουν επίσης από το τυχόν πλεόνασμα συμπαντικού κακού.

Αποδεσμεύουν στον κόσμο ενέργεια, του ενός ή του άλλου είδους, αδιάκοπα. Είναι οι θεματοφύλακες αυτών των ενεργειών και τις αποδεσμεύουν μ’ επιστημονικό τρόπο για να επιφέρουν τις αλλαγές στην εξέλιξη του κόσμου. Ανταποκρινόμαστε σ’ αυτές σωστά ή λαθεμένα, και οι πολιτισμοί μας και η ζωή μας είναι, από κάθε άποψη, το αποτέλεσμα της ανταπόκρισής μας. Αυτές οι ενέργειες μάς κάνουν αυτό που είμαστε. Οικοδομούν το νέο κόσμο. Διαμορφώνουν την Εποχή του Υδροχόου. Τούτη τη στιγμή, χάρη στην ανταπόκρισή μας σ’ αυτές, διαισθανόμαστε, ψηλαφούμε το δρόμο μας, αρχίζουμε να διακρίνουμε το είδος των δομών, το είδος του πολιτισμού που θα φέρει στο φως η νέα εποχή. Αυτό τον πολιτισμό τον οικοδομούμε τώρα.

Ε. Έχουν όλοι οι πλανήτες Ιεραρχία;

Πράγματι, ναι. Υπάρχει Ιεραρχία σ’ ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα, και στην πραγματικότητα σ’ ολόκληρο το Σύμπαν. Τη δική μας Ιεραρχία την έφερε σε τούτο τον πλανήτη ο Κύριος του Κόσμου πριν από 17 εκατομμύρια χρόνια περίπου, για να επιβλέψει την ανάπτυξη του πρωτόγονου ανθρώπου, ο οποίος είχε εξατομικευθεί ένα περίπου εκατομμύριο χρόνια νωρίτερα.

Ε. Οι Δάσκαλοι είναι μια ομάδα ανθρώπων;

Α. Οι Δάσκαλοι σχηματίζουν μια ομάδα, έχουν μόνο ομαδική συνειδητότητα. Δεν έχουν καθόλου τη συνείδηση της προσωπικότητας· σκέφτονται και εργάζονται και ζουν με βάση την ομαδική συνείδηση. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι όλοι Τους εντελώς διαφορετικοί ο ένας από τον άλλο σε ποιότητα και χαρακτήρα, ανάλογα με την ιδιαίτερη ακτίνα κάτω από την οποία συγκροτούνται σε ομάδες και την οποία εκφράζουν.

Έχουν κι Αυτοί διαφορές γνώμης για τον ενδεικνυόμενο τρόπο χειρισμού ενός συγκεκριμένου σημείου του Σχεδίου, διαφορετικές ιδέες για το αν η ανθρωπότητα είναι έτοιμη γι’ αυτό ή εκείνο το ερέθισμα, για το αν είναι πολύ νωρίς ακόμα ή οτιδήποτε άλλο. Αλλά εργάζονται συνήθως απ’ αυτό που ονομάζεται βουδικό επίπεδο συνειδητότητας, ως ομάδα. Βρίσκονται σε συνεχή τηλεπαθητική επαφή μεταξύ τους.

Ε. Πώς είναι οργανωμένη τώρα η Ιεραρχία;

Α. Η Ιεραρχία διαιρείται σε τρεις κύριες ομάδες ή τμήματα που αντιστοιχούν στις τρεις μεγάλες γραμμές δύναμης, τις τρεις μείζονες απόψεις της Θεότητας που μας είναι γνωστές—την άποψη της Θέλησης, την άποψη της Αγάπης-Σοφίας και την άποψη της Νοημοσύνης. Κάθε τμήμα ενσωματώνει, διοχετεύει και επηρεάζεται από τη μια ή την άλλη από τις τρεις αυτές απόψεις.

Επικεφαλής του τμήματος που αντιστοιχεί στην άποψη της Θέλησης είναι ο Μάνου, ο Τελειοποιημένος Ανθρωπος, το Υπόδειγμα για την τωρινή φυλή μας, την πέμπτη φυλή-ρίζα. Είναι η τέλεια έκφραση της πέμπτης φυλής-ρίζας στην πληρότητά της. Ο άλλος Μάνου (ο δεύτερος από τους δύο που υπάρχουν), ο Μάνου της τέταρτης φυλής-ρίζας, βρίσκεται ακόμα στον πλανήτη, στην Κίνα. Είναι η τέλεια έκφραση της ατλάντιας φυλής και το έργο Του θα είναι να φέρει βαθμιαία την ατλάντια άποψη της ανθρωπότητας εκτός ενσάρκωσης. Αυτή θα συγχωνευτεί σιγά-σιγά με την πέμπτη φυλή-ρίζα· θα έχει εκπληρώσει την αποστολή της.

Επικεφαλής του τμήματος που αντιστοιχεί στην άποψη της Αγάπης-Σοφίας είναι ο Μποντισάτβα ή Παγκόσμιος Δάσκαλος, Εκείνος που εμείς στη Δύση ονομάζουμε Χριστό. Στην Ανατολή είναι γνωστός με άλλα ονόματα: ως ο Κύριος Μαϊτρέγια στους βουδιστές, ως ο Μποντισάτβα στους ινδουιστές, ο Ιμάμ Μαντί στους μουσουλμάνους, ο Μεσσίας στους εβραίους. Όλα αυτά τα ονόματα, όλοι αυτοί οι θρησκευτικοί όροι, είναι ονομασίες του Αρχηγού της Ιεραρχίας. Το προσωπικό όνομα του τωρινού Αρχηγού της Ιεραρχίας είναι Μαϊτρέγια.

Επικεφαλής του τρίτου τμήματος είναι ο Κύριος του Πολιτισμού, ο Μαχατσοχάν. Αυτοί οι τρεις Μεγάλοι Κύριοι, οι Απόψεις του Θεού (γιατί αυτό είναι), τονώνουν κι επιβλέπουν την ανάπτυξη της ανθρωπότητας στο πέρασμα των αιώνων, διαβιβάζοντας ενέργειες και εντυπώνοντας στο νου των ανθρώπων τις ιδέες που ενσωματώνουν αυτές τις ενέργειες.

Η Ιεραρχία έχει αλλάξει μορφή, προσωπικό, πολλές φορές στη διάρκεια των αιώνων, καθώς μέλη της ανθρώπινης φυλής γίνονται μύστες και μετά Δάσκαλοι, έτσι ώστε οι Δάσκαλοι των ανώτερων βαθμίδων να μπορούν να προχωρήσουν σε ανώτερο έργο. Πολλοί αφήνουν τον πυκνό φυσικό πλανήτη και προχωρούν σε ψηλότερες σφαίρες ή σε ανώτερους πλανήτες ή και φεύγουν τελείως από τούτο το ηλιακό σύστημα. Για παράδειγμα, μερικοί από τους Δασκάλους, αν ασχολούνται μ’ ένα ορισμένο είδος εργασίας, πηγαίνουν στο Σείριο.

Στο τμήμα που αντιστοιχεί στην τρίτη άποψη, δηλαδή στο τμήμα του Κυρίου του Πολιτισμού, εντάσσονται και τέσσερις ακόμα ομάδες, που αντιστοιχούν στις τέσσερις δευτερεύουσες Ακτίνες, τις Ακτίνες της Ιδιότητας· έτσι υπάρχουν συνολικά εφτά μείζονες ομάδες ή άσραμ. Κάθε άσραμ περιλαμβάνει εφτά μερικότερα άσραμ—άρα υπάρχουν συνολικά σαράντα εννέα. Από αυτά, δεν είναι ακόμα όλα άρτια στελεχωμένα, ούτε ολοκληρωμένα ως αγωγοί ενέργειας.

Ε. Θα θέλατε να μας πείτε κάτι σχετικά με την εξωτερίκευση της Ιεραρχίας;

Α. Αργά, βαθμιαία, μέσα στα επόμενα είκοσι πέντε χρόνια, η Ιεραρχία θα εξωτερικευθεί, θα γίνει γνωστή στο φυσικό επίπεδο. Θα εξωτερικευθούν, όχι όλοι, αλλά οι περισσότεροι από τους Δασκάλους και πολλά από τα Ασραμ των Δασκάλων (δηλαδή τις ομάδες μαθητών μέσ’ από τις οποίες εργάζονται οι Δάσκαλοι και που είναι κι αυτές κέντρα ενέργειας). Μεγάλα τμήματα της ανθρωπότητας θα θέσουν ως στόχο τους να βρουν τη δική τους γραμμή ενέργειας, την ακτίνα όπου βρίσκονται, και θ’ αφήσουν τη δύναμη της έλξης να τους τραβήξει προς το Ασραμ που ενσωματώνει αυτή την ενέργεια.

Υπάρχουν εφτά μείζονα Ασραμ και σαράντα δύο μερικότερα, δηλαδή συνολικά σαράντα εννέα. Δεν θα εξωτερικευθούν όλα, αλλά πολλά από αυτά, καθώς και οι περισσότεροι Δάσκαλοι. Πολλοί από τους μύστες της Ιεραρχίας θα εργαστούν δημόσια, «εξωτερικά», στο φυσικό επίπεδο, και θα γίνουν γνωστοί σε όλους τους ανθρώπους. Οι Σχολές των Μυστηρίων θα ξανανοίξουν και οι άνθρωποι θα φοιτούν σ’ αυτές όπως τώρα φοιτούν στο πανεπιστήμιο, για σπουδές και άσκηση που θα τους ετοιμάζουν για μύηση και συνεπώς για την είσοδό τους στην Ιεραρχία. Αυτός θα γίνει ο στόχος της προχωρημένης ανθρωπότητας στην εποχή που έρχεται.

Κάθε τέταρτο του αιώνα, και ιδίως στο 25ο και στο 75ο έτος του κάθε αιώνα, η Ιεραρχία συνέρχεται σε Μεγάλα Συμβούλια. Στη διάρκειά τους καταστρώνονται μείζονα σχέδια που μπορεί, μερικές φορές, να καλύπτουν εκατοντάδες χρόνια, καθώς και σχέδια για τα αμέσως επόμενα είκοσι πέντε ή πενήντα χρόνια.

Στο Μεγάλο Συμβούλιο του 1425, η Ιεραρχία συνειδητοποίησε το γεγονός ότι έπρεπε να επιστρέψει στον κόσμο. Έχει φτάσει στο τέλος ενός κύκλου της δικής Της εξέλιξης, τελείως ξέχωρα από την ανθρώπινη εξέλιξη, ενός κύκλου που Την αφορά ως ομάδα—στην πραγματικότητα, ως το επόμενο βασίλειο της φύσης.

Το ανθρώπινο βασίλειο είναι το Τέταρτο Βασίλειο· οι Δάσκαλοι και οι μύστες της Ιεραρχίας αποτελούν το Πέμπτο, το αναδυόμενο Πνευματικό Βασίλειο, το Βασίλειο των Ψυχών. Δάσκαλος (Μaster) είναι εκείνος που έχει διευρύνει τη συνείδησή Του έτσι ώστε να περιλαμβάνει όλα τα επίπεδα μέχρι και το πνευματικό.

Οι Δάσκαλοι, τα ανώτερα μέλη της Ιεραρχίας, πρέπει να ξαναζήσουν συμβολικά την εμπειρία της ζωής Τους και να καταδείξουν, ως ομάδα τώρα (το έχουν ήδη κάνει ο καθένας ως άτομο), την ικανότητά Τους να λειτουργούν σε όλα τα επίπεδα ταυτόχρονα, από το πυκνότερο φυσικό ώς το πνευματικό. Το 1425 ήταν η χρονιά που συνειδητοποίησαν ότι ο καιρός γι’ αυτό είχε φτάσει: από τότε, κάθε κίνηση, κάθε απόφασή Τους γίνεται υπό το φως αυτής Τους της γνώσης, ότι αργά ή γρήγορα θα βγουν στον καθημερινό κόσμο. Όχι μόνο οι Δάσκαλοι—αυτό είναι το σπουδαίο—όχι μόνο οι Δάσκαλοι ως άτομα, αλλά και μερικά από τα Ασραμ των Δασκάλων θα εκδηλωθούν φανερά στο φυσικό επίπεδο. Αυτό ήδη αρχίζει. Ορισμένες ομάδες που λειτουργούν σήμερα στον κόσμο είναι εμβρυώδη Ασραμ Δασκάλων.

Πολλοί από τους Δασκάλους θα έρθουν στον κόσμο και τότε τα Ασραμ θα λειτουργούν στο φυσικό επίπεδο, δημόσια, και ταυτόχρονα, βέβαια, στα εσωτερικά επίπεδα. Η εκδήλωσή τους θα είναι διπλή. Προς το παρόν τα Ασραμ υπάρχουν μόνο στο εσωτερικό επίπεδο.

Ε. Υπάρχει μήπως κάποιος κίνδυνος για τους Δασκάλους να χάσουν τη συνειδητότητά Τους όταν έρχονται στον κόσμο;

Α. Όχι, κανένας απολύτως κίνδυνος. Οι Δάσκαλοι, όταν έρχονται στον κόσμο, κάνουν μια μεγάλη θυσία. Ας μην έχουμε καμιά αμφιβολία γι’ αυτό. Πρόκειται για μια τεράστια θυσία. Οι Δάσκαλοι είναι στραμμένοι και προς τις δύο κατευθύνσεις. Είναι στραμμένοι προς τα κάτω, αν θέλετε, προς την ανθρωπότητα, η οποία είναι το Κέντρο όπου εκδηλώνεται η άποψη της Νοημοσύνης του Θεού, ένα μεγάλο κέντρο ενέργειας. Η Ιεραρχία είναι το Κέντρο όπου εκφράζεται η Αγάπη του Θεού. Υπάρχει ένα κέντρο ψηλότερα κι από την Ιεραρχία—η Σαμπάλλα, το Κέντρο όπου είναι γνωστή η Θέληση του Θεού και όπου κατοικεί ο ίδιος ο Κύριος του Κόσμου.

Οι Δάσκαλοι εξελίσσονται με το να στρέφονται προς τη Σαμπάλλα. Αποτελούν ήδη καθαρές εκδηλώσεις Αγάπης και Σοφίας, αλλά εμποτίζονται όλο και περισσότερο με την άποψη της Θέλησης της Θεότητας, και όχι μόνο με την άποψη της Αγάπης. Αυτό το πετυχαίνουν με το να στρέφουν το πρόσωπό Τους, το διαλογισμό Τους, προς τη Σαμπάλλα. Το ότι έρχονται στον κόσμο—κι έρχεται τώρα στον κόσμο μια μεγάλη ομάδα Τους, περίπου τα δύο τρίτα των Δασκάλων—σημαίνει ότι πρέπει, για μια φορά ακόμα, να στρέψουν το διαλογιστικό Τους βλέμμα, την προσοχή Τους, το πρόσωπό Τους, όπως λέγεται, από τη Σαμπάλλα προς την ανθρωπότητα. Αυτό αποτελεί γι’ αυτούς μια τεράστια θυσία.

Για να μην υποφέρουν υπερβολικά—όπως το είπατε, «για να μη χάσουν τη συνειδητότητά Τους», δηλαδή, στην περίπτωσή Τους, τη συνείδηση της βουλητικής άποψης της Θεότητας—υπάρχει μια μικρότερη ομάδα Τους που δεν θα εξωτερικευθεί, δεν θα βγει στον κόσμο, αλλά θα παραμείνει απόκρυφη. Αυτοί οι Δάσκαλοι έχουν ειδικά εκπαιδευτεί ώστε να μπορούν να φτάνουν σε μια βαθύτερη, πιο έντονη επίγνωση της βουλητικής άποψης του Θεού, η οποία, μέσω αυτών, θα διαβιβάζεται στους Συναδέλφους Τους στον κόσμο—έτσι ώστε να παραμένουν κι Εκείνοι σ’ επαφή με τη Θέληση του Θεού και με τη Σαμπάλλα.

Ε. Όταν ο Χριστός και οι Δάσκαλοι θα επιστρέψουν, θα ενσαρκωθούν άραγε με το συνηθισμένο τρόπο, σαν παιδιά, οπότε θα χρειαστεί ο συνηθισμένος χρόνος για να μεγαλώσουν, ή μήπως θα υλοποιηθούν;

Α. Οι Δάσκαλοι μπορούν να εμφανιστούν με διάφορους τρόπους. Μερικοί γεννιούνται σα μωρά και μεγαλώνουν με το συνηθισμένο τρόπο. Αλλοι έχουν τα σώματα που είχαν όταν έγιναν Δάσκαλοι. Αλλοι πάλι δημιουργούν ένα σώμα εκδήλωσης.

Ε. Τέτοιο σώμα θα χρησιμοποιήσει και ο Χριστός;

Α. Σ’ ένα τέτοιο σώμα—ένα «μαγιαβιρούπα»—εμφανίζεται τώρα ο Χριστός. Επί πέντε με έξι χρόνια δημιουργούσε ο Χριστός αυτό το σώμα εκδήλωσης και το έφτιαξε με τέτοιο τρόπο, ώστε να Του επιτρέπει να ζει στο δικό μας δονητικό επίπεδο, στο φυσικό κόσμο της καθημερινής ζωής, στο επίκεντρο της παγκόσμιας προσοχής, καθοδηγώντας την ανθρωπότητα στη διάρκεια των επόμενων δύο με δυόμισι χιλιετηρίδων. Αυτό το σώμα πρέπει να είναι αρκετά «γήινο» και αρκετά ανθεκτικό ώστε ν’ αντέχει στη δική μας δόνηση, αλλά ταυτόχρονα αρκετά ευαίσθητο ώστε να εκφράζει επαρκώς το αληθινό πνευματικό Του ανάστημα, να πείθει ως Χριστός, και να είναι σε θέση να επιτελεί το έργο Του ως Χριστός: να εκλύει την ενέργεια του Πνεύματος της Ειρήνης και του Αβατάρ της Σύνθεσης· την ενέργεια του Βούδα· την ενέργεια του Συμπαντικού Χριστού, και τη δική Του ακτίνα της αγάπης· την ενέργεια των εισερχόμενων τώρα δυνάμεων του Υδροχόου· την ενέργεια των Ιχθύων—το σύνολο όλων αυτών μαζί. Είναι ένας εκπληκτικός Αβατάρ. Ποτέ ώς τώρα ένας Αβατάρ δεν ήταν τόσο εφοδιασμένος ενεργειακά όσο είναι ο Χριστός σήμερα, με τις ενέργειες της Θέλησης, της Αγάπης και του Φωτός: και όλα αυτά μέσα σ’ ένα σώμα που θα είναι αρκετά ανθεκτικό για ν’ αντέχει την επίδραση της δικής μας δόνησης.

Τώρα έχει λύσει αυτή την εξίσωση. Χρειάστηκαν μερικά χρόνια για να δημιουργήσει αυτό το σώμα και το κατόρθωσε μ’ έναν τρόπο πέρα για πέρα μοναδικό.

Θα μπορούσε να έρθει στον κόσμο μέσα στο από Φως Σώμα Του, αλλά το να περάσει τα επόμενα 2.500 χιλιάδες χρόνια, ολόκληρη την Εποχή του Υδροχόου, ζώντας στο δικό μας επίπεδο δόνησης μέσα σ’ ένα τέτοιο σώμα, θα ήταν άκρως επώδυνο για τον Ίδιο και είναι αμφίβολο αν θα μπορούσε να επιτελέσει το έργο Του. Είναι αμφίβολο, επίσης, αν εμείς θα μπορούσαμε ν’ αντέξουμε την ένταση που θα δημιουργούσε η παρουσία Του κοντά μας μέσα σ’ αυτό το Σώμα Φωτός. Η επαφή Του μαζί μας θα ήταν κατ’ ανάγκη περιορισμένη. Γι’ αυτό δημιούργησε το σώμα εκδήλωσης, το Μαγιαβιρούπα.

Ε. Πώς δημιουργούν οι Δάσκαλοι το «μαγιαβιρούπα»;

Α. Συνδυάζουν ύλη από το νοητικό, το αστρικό και το αιθερικό επίπεδο, εισάγουν μέσα σ’ αυτό τη συνείδησή Τους, και το συμπυκνώνουν στο φυσικό επίπεδο. Το σώμα αυτό είναι από κάθε άποψη ένα στερεό, φυσικό σώμα, αλλά Εκείνοι μπορούν μ’ αυτό να εμφανίζονται και να εξαφανίζονται κατά βούληση. Αν ένας Δάσκαλος ήθελε τούτη τη στιγμή να κατέβει από τα Ιμαλάια, θα έμπαινε στην αίθουσα απ’ αυτήν εκεί την πόρτα, μέσα σ’ ένα φυσικό σώμα που θα το βλέπαμε όλοι σαν απόλυτα στερεό. Θα μπορούσατε να Του σφίξετε το χέρι, θα μπορούσε να καθίσει κάπου εκεί. Δέκα λεπτά αργότερα θα μπορούσε να εξαφανιστεί και να επιστρέψει στα Ιμαλάια. Το σώμα αυτό είναι πραγματικό. Είναι ένα δημιουργημένο μεν, αλλά πραγματικό σώμα. Απλώς δεν έχει γεννηθεί με το συνηθισμένο τρόπο. Ένα τέτοιο σώμα δημιούργησε ο Χριστός για την εμφάνισή Του.

Ε. Γιατί ο Μαϊτρέγια χρειάζεται να έχει ένα κατασκευασμένο σώμα, ενώ οι Δάσκαλοι είναι σε θέση να διατηρούν τα δικά Τους σώματα επί χιλιάδες χρόνια;

Α. Μερικοί Δάσκαλοι πράγματι κρατούν το ίδιο σώμα επί μερικές χιλιάδες χρόνια (ο Μαϊτρέγια είναι ένας από Αυτούς), αλλά η πιο συνηθισμένη πρακτική είναι να δημιουργούν (και ν’ αναδημιουργούν) το «μαγιαβιρούπα» (σώμα πλάνης). Αυτό έκανε ο Μαϊτρέγια κατά τα πέντε ή έξι χρόνια πριν από τον Ιούλιο του 1977. Οι Δάσκαλοι συνήθως δεν ζουν «στον κόσμο», δηλαδή στον καθημερινό κόσμο, όπου θα περιβάλλονταν από εκατομμύρια ανθρώπους, τοξικά καυσαέρια, κ.τ.λ. Ο Μαϊτρέγια δημιούργησε ένα σώμα που είναι αρκετά βασικό ή αυθεντικό, ώστε να του επιτρέπει να ζει στον κόσμο μας – σ’ ολόκληρη την Εποχή του Υδροχόου – αλλά που ταυτόχρονα είναι αρκετά ευαίσθητο στην ανώτερη πνευματική δόνηση ώστε να Του επιτρέπει να κάνει το έργο Του ως ο Παγκόσμιος Δάσκαλος και να μας πείθει για το πνευματικό του ανάστημα. Οι περισσότεροι απ’ τους Δασκάλους που επιστρέφουν μαζί Του χρησιμοποιούν τώρα και θα χρησιμοποιούν στο μέλλον μαγιαβιρούπα φτιαγμένα από τους Ίδιους.

Αυτά, όμως, είναι δημιουργημένα με διαφορετική μέθοδο από εκείνη που χρησιμοποίησε ο Μαϊτρέγια κι η οποία είναι μοναδική.

Ε. Μήπως υπάρχουν και Δάσκαλοι σε γυναικεία σώματα;

Α. Ο καιρός γι’ αυτό δεν έφτασε ακόμα. Όλοι οι Δάσκαλοι παίρνουν ένα αρσενικό σώμα στην τελευταία τους ενσάρκωση και υπάρχουν συγκεκριμένοι, ενεργειακοί λόγοι που το κάνουν αυτό. Ένας Δάσκαλος είναι μια προσωπικότητα ολοκληρωτικά εμποτισμένη από την ψυχή. Δεν υπάρχει φύλο—αρσενικό ή θηλυκό—στο επίπεδο της ψυχής. Υπάρχει μόνο πολικότητα της ενέργειας—ο θετικός και ο αρνητικός πόλος μιας ενέργειας. Οι Δάσκαλοι έχουν απόλυτα εξισορροπήσει τους δύο πόλους κι έτσι, από μια άποψη, δεν είναι ούτε άντρες ούτε γυναίκες. Ενσαρκώνονται με αρσενικό σώμα για τις ενεργειακές του ιδιότητες. Στην εποχή μας, ο συσχετισμός πνεύματος και ύλης πάνω σε τούτο τον πλανήτη είναι τέτοιος, ώστε οι Δάσκαλοι πρέπει να αγκυροβολούν με δύναμη στον κόσμο τη θετική άποψη αυτής της ενέργειας, ως αντίβαρο για την αρνητική άποψη, όπως αυτή εκφράζεται στην ύλη. Μέσα στα ερχόμενα 350-400 περίπου χρόνια, η κατάσταση θ’ αλλάξει. Μέσ’ από μια βαθμιαία εξέλιξη, αυτός ο συσχετισμός ενέργειας ανάμεσα στο πνεύμα και στην ύλη, όπως εμείς τα ονομάζουμε, θα έχει μεταβληθεί τόσο, ώστε να επιτρέπει την ενσάρκωση Δασκάλων και σε θηλυκά σώματα—και αυτό θ’ αρχίσει τότε πράγματι να γίνεται.

Ε. Πόσοι Δάσκαλοι βρίσκονται τώρα στον κόσμο; Θα έρθουν κι άλλοι στο μέλλον;

Α. Υπάρχουν έντεκα Δάσκαλοι τώρα στον καθημερινό κόσμο κι ένας ακόμα θα πάρει σύντομα τη θέση του. Τελικά θα υπάρχουν σαράντα Δάσκαλοι, αλλά ο ερχομός τους θα καλύψει μια μεγάλη χρονική περίοδο. Πρώτα, την αρχική ομάδα δώδεκα Δασκάλων θα παρουσιάσει στον κόσμο ο Χριστός, ως μαθητές Του. Μερικοί από αυτούς είναι οι μαθητές που ήταν με τον Ιησού στην Παλαιστίνη: ανάμεσά τους θα είναι εκείνος που ήταν ο Ιωάννης, ο αγαπητός μαθητής του Ιησού, που τώρα είναι ο Δάσκαλος Κουτ Χούμι· ο απόστολος Παύλος, τώρα Δάσκαλος Ιλαρίων· κι ο απόστολος Πέτρος, τώρα Δάσκαλος Μόρυα· κι επίσης, ο Δάσκαλος Ιησούς. (Το 1986 υπήρχαν 14 Δάσκαλοι στον κόσμο).

Ε. Τι ρόλο και ποια καθήκοντα θ’ αναλάβουν οι Δάσκαλοι;

Α. Όπως ο Χριστός, έτσι κι οι Δάσκαλοι θα ενεργούν ως σύμβουλοι σε ζητήματα κάθε είδους, σχετικά με κάθε άποψη της ζωής μας. Όπως έχω πει, σ’ ορισμένες χώρες θα υπάρχει ένας Δάσκαλος σ’ αυτό που θα λέγαμε προεδρική θέση, κι έτσι σ’ αυτές τις χώρες θα συναντάμε μερικά στοιχεία ιεραρχικής διακυβέρνησης, που θα συνδυάζονται ίσως με μια δημοκρατική μορφή διακυβέρνησης σχηματίζοντας ένα διττό σύστημα. Η μια δεν αποκλείει την άλλη. Πολλοί νέοι ακούνε με πολύ καχυποψία τον όρο «δάσκαλος» (στα αγγλικά, η λέξη master σημαίνει επίσης «κύριος»). Τον βλέπουν με την έννοια ότι οι Δάσκαλοι έχουν κάποια εξουσία πάνω μας. Δεν είναι αυτή η έννοιά του· ένας Δάσκαλος δεν είναι παρά κύριος του Εαυτού Του και των δυνάμεων της φύσης. Ενόψει της πείρας Τους και των πνευματικών τους επιτευγμάτων και το πνευματικό επίπεδο που πέτυχαν να φτάσουν, ένας βαθμός ιεραρχικής επίβλεψης θα θεωρείται ως κάτι το απόλυτα αποδεκτό στο πλαίσιο ενός δημοκρατικού συστήματος.

Επαφή με Δασκάλους

Ε. Ο ΔάσκαλοςΤζιαλ Κουλ έχει πει ότι το να συναντήσεις ένα Δάσκαλο στο φυσικό επίπεδο θα είχε, για το μέσο άνθρωπο, ένα πολύ απορυθμιστικό αποτέλεσμα στα οχήματά σου. Αυτό εξακολουθεί να ισχύει στη δική σας άποψη για την εξωτερίκευση της Ιεραρχίας;

Α. Είναι απόλυτα αληθινό ότι για το μέσο άνθρωπο, το να βρεθεί άμεσα αντιμέτωπος (αν μπορούμε να το πούμε έτσι) με την τρομερά υψωμένη δόνηση ή «ζωντάνια» ενός Δασκάλου θα προξενούσε μεγάλη αναστάτωση στα διάφορα σώματά του, ανέτοιμα όπως θα ήταν γι’ αυτό το ανώτερο ερέθισμα. Συνεπώς, είναι πολύ πιθανό ότι ακόμα και όταν η εξωτερίκευση της Ιεραρχίας θα είναι πια ένα αναγνωρισμένο γεγονός, η επαφή του μέσου ατόμου με Δασκάλους θα είναι εξ αποστάσεως – από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Αυτός είναι ο λόγος (μεταξύ άλλων, φυσικά) που η εξωτερίκευση θα πραγματοποιηθεί με αργό ρυθμό, καλύπτοντας πολλά χρόνια.

Ωστόσο, μερικοί Δάσκαλοι υποβάλλονται σε ειδική άσκηση που θα Τους επιτρέψει να ζουν πιο κοντά στην ανθρωπότητα, κι ο ίδιος ο Μαϊτρέγια, χάρη στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του σώματος της εκδήλωσής Του (του μαγιαβιρούπα) που έχει δημιουργηθεί με μοναδικό τρόπο, μπορεί να ζει στην πιο στενή εγγύτητα με τη μέση ανθρωπότητα.

Ε. Συμβαίνει ποτέ να μιλούν στον άνθρωπο οι Δάσκαλοι χρησιμοποιώντας μέντιουμ σε κατάσταση έκστασης;

Α. Πολύ-πολύ σπάνια. Είναι ένας από τους τρόπους που προτιμούν να μη χρησιμοποιούν. Υπάρχουν, όμως, μερικές περιπτώσεις που τον χρησιμοποίησαν. Μια από τις πιο γνωστές και θαυμαστές ήταν η χρήση ενός άντρα που τον έλεγαν «το Αγόρι». Όσοι έχουν διαβάσει το βιβλίο της Σουάμι Ομανάντα με τίτλο «Το Αγόρι και οι Αδελφοί» θα ξέρουν ποιον εννοώ. Ήταν ένα παιδί από τις φτωχογειτονιές του Εast End του Λονδίνου, ένας μεγάλος μύστης, στην πραγματικότητα μύστης τετάρτου βαθμού, και βρισκόταν στην τελευταία του ενσάρκωση πριν από τη μύηση της Απελευθέρωσης. Υπέφερε πάρα πολύ. Ήταν ένα άδειο κέλυφος, μια κενή προσωπικότητα που τη χρησιμοποιούσαν οι Δάσκαλοι.

Κατά κανόνα, οι Δάσκαλοι δεν χρησιμοποιούν αυτή τη μέθοδο. Χρησιμοποιούν την τηλεπάθεια, που είναι η ανώτερη μορφή ψυχικής όρασης (clairvoyance) και λειτουργεί μέσω της ψυχής. Μ’ αυτό τον τρόπο δόθηκε στην Ε. Π. Μπλαβάτσκι η «Μυστική Διδασκαλία» από το Δάσκαλο Τζιαλ Κουλ· έτσι δόθηκαν στην Αλίκη Μπέιλι οι Διδασκαλίες από τον ίδιο Δάσκαλο· και με τον ίδιο τρόπο δόθηκαν στην Έλενα Ρέριχ οι Διδασκαλίες της Αγκνι Γιόγκα. Αυτή είναι η συνηθισμένη μέθοδος. Υπάρχουν κατά καιρούς άτομα που χρησιμοποιούν το ανώτερο είδος έκστασης, αλλά μόνο σε πολύ εξαιρετικές περιπτώσεις. Ο συνηθισμένος κατώτερος ψυχισμός ποτέ δεν χρησιμοποιείται από τους Δασκάλους. Αυτόν τον χρησιμοποιούν οντότητες που βρίσκονται, βέβαια, στα εσώτερα επίπεδα, σε κάποιο σημείο των αστρικών ή των νοητικών επιπέδων, αλλά όχι οι ίδιοι οι Δάσκαλοι. Μόνο στα ανώτερα νοητικά επίπεδα μπορεί κανείς να έρθει σ’ επαφή με τους Δασκάλους. Εργάζονται μόνο από το ανώτερο νοητικό επίπεδο, όχι από το αστρικό επίπεδο.

Πολλές χώρες σήμερα θέλουν να εφαρμόζουν τη δημοκρατία. Πώς θα τους φανεί η ιδέα μιας Ιεραρχίας;

Έχω διαπιστώσει ότι, ιδιαίτερα ανάμεσα στους πολιτικοποιημένους, δημοκρατικά προσανατολισμένους νέους σήμερα, υπάρχει μεγάλη αντίσταση στην ιδέα της Ιεραρχίας. Υπάρχει μεγάλη αντίσταση στην ιδέα των Δασκάλων της Σοφίας, εξαιτίας της λέξης «Ιεραρχία». Ακόμα και στη λέξη «Δάσκαλος». Αλλά, φυσικά, οι λέξεις αυτές δεν έχουν την έννοια οποιασδήποτε εξουσίας, και η εξουσία είναι εκείνο που οι νέοι σήμερα απεχθάνονται τόσο πολύ. Έρχονται στον κόσμο με τις ιδέες της ελευθερίας, της ισότητας και της αδελφοσύνης. Αυτό είναι το σωστό, αυτό διδάσκει η Ιεραρχία κι αυτό θα διδάξει ο Χριστός. Αλλά η ιεραρχία, η ιεράρχηση, είναι ένα γεγονός της φύσης. Είναι απόλυτα δυνατόν να πιστεύεις και να δείχνεις έμπρακτα την πίστη σου στην ισότητα, την αδελφοσύνη και την ελευθερία, και ταυτόχρονα ν’ αναγνωρίζεις ότι βρίσκεσαι, και εσύ και όλοι οι άλλοι, σε κάποιο σημείο στην κλίμακα της εξέλιξης. Είμαστε όλοι ίσοι κάτω από το Θεό. Αλλά, καθώς συμμετέχουμε σ’ ένα μακρύ και κατά τα φαινόμενα ατέρμονο εξελικτικό ταξίδι, βρισκόμαστε όλοι μας σε κάποιο σημείο αυτού του ταξιδιού. Μερικοί έχουν προχωρήσει πολύ, ενώ άλλοι έχουν ακόμα πολύ δρόμο μπροστά τους. Οι Δάσκαλοι έχουν ολοκληρώσει το ταξίδι. Βρίσκονται στην κορυφή της σκάλας. Στέκονται στην κορυφή και σκύβοντας κάτω απλώνουν το χέρι για να βοηθήσουν τον επόμενο ν’ ανέβει. Κι αυτός με τη σειρά του απλώνει το χέρι κάτω για να τραβήξει τον επόμενό του πάνω. Αυτό συνεχίζεται μέχρι το κάτω μέρος της κλίμακας, ώσπου φτάνουμε στο λιγότερο εξελιγμένο άτομο. Από τα πιο πρωτόγονα μέλη της ανθρωπότητας ώς το Χριστό, και πέρα από Εκείνον, υπάρχει μια ιεράρχηση. Υπάρχουν πάντοτε εκείνοι που είναι πιο εξελιγμένοι, πιο προχωρημένοι: δεν είναι καλύτεροι, είναι απλώς πιο προχωρημένοι στο εξελικτικό μονοπάτι. Εκδηλώνουν μεγαλύτερο μέρος από τις δυνατότητές τους, που είναι θεϊκές.

Ως ψυχές είμαστε όλοι Ένα. Στο επίπεδο της ψυχής δεν υπάρχει στ’ αλήθεια ατομική ψυχή. Υπάρχουν μόνο ατομικές απόψεις μιας μεγάλης Υπερψυχής. Καθώς αυτή η ψυχή ενσαρκώνεται, καθώς εμπλέκεται στην ύλη, έχει αρχίσει ένα ταξίδι επιστροφής προς την τελειότητα εκείνη από την οποία προήλθε. Η ψυχή είναι τέλεια. Είναι αντανάκλαση μιας τελειότητας, αντανάκλαση του πνεύματος, της σπίθας του Θεού. Εμείς σ’ αυτό το φυσικό επίπεδο είμαστε μια αντανάκλαση της ψυχής μας. Είμαστε, στην πραγματικότητα, τρισυπόστατα όντα. Καθώς η ψυχή ενσαρκώνεται, καθώς ξεκινάει το εξελικτικό της ταξίδι, θέτει σε κίνηση μια ολόκληρη σειρά από γεγονότα. Αυτά απαρτίζουν τις διαδοχικές ζωές μας μέσ’ από τους αιώνες. Αμέτρητες φορές ενσαρκωνόμαστε και επανενσαρκωνόμαστε, σε ομαδικούς σχηματισμούς· και σιγά-σιγά εξελισσόμαστε, σιγά-σιγά εκδηλώνουμε έμπρακτα όλο και περισσότερο την αληθινή μας, ανθρώπινη φύση—που είναι ταυτόχρονα και θεϊκή φύση. Ώσπου γινόμαστε τέλειοι, όπως και οι Δάσκαλοι είναι τέλειοι. Τότε στεκόμαστε στην κορυφή της σκάλας κι είμαστε ελεύθεροι να προχωρήσουμε στους ανώτερους κόσμους ή, αν θέλουμε, να μείνουμε πίσω και να βοηθήσουμε εκείνον που ανεβαίνει μετά από μας. Αυτό έκαναν οι Δάσκαλοι που έμειναν στη Γη. Είναι μέρος της υπηρεσίας Τους.

Οι ψυχές άρχισαν να ενσαρκώνονται σε διαφορετικές εποχές: οι Δάσκαλοι της Σοφίας βρίσκονται εκεί που βρίσκονται γιατί ξεκίνησαν πριν από μας. Οι προχωρημένες σήμερα μονάδες της ανθρωπότητας είναι εκεί που είναι σε σχέση με τις άλλες επειδή ξεκίνησαν νωρίτερα από εκείνες. Έτσι υπάρχει αναπόφευκτα μια ιεράρχηση, μια ιεραρχία.

Υπάρχει ιεραρχία στο ηλιακό σύστημα. Οι ίδιοι οι πλανήτες βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια εξέλιξης. Ιεραρχία υπάρχει παντού στο σύμπαν. Από μια άποψη, δεν υπάρχει τίποτα που να μην είναι μέρος της ιεραρχίας. Ταυτόχρονα, όμως, δεν υπάρχει ιεραρχία, με την έννοια ότι δεν υπάρχει διαχωρισμός. Όλα είναι ένα. Η ιεράρχηση παρουσιάζεται μόνο στον κόσμο του εκδηλωμένου. Εκτός εκδήλωσης τα πάντα είναι ένα. Σε σχέση με το σύνολο, το κάθε τι είναι μέρος του συνόλου και ισότιμο μέρος του συνόλου.

Το βελανίδι περιέχει μέσα του όλες τις δυνατότητες του πλήρως αναπτυγμένου δέντρου και κάθε δενδρύλλιο είναι ισότιμο με το μεγάλο δέντρο, αλλά υπάρχουν μεγάλες και μικρές βελανιδιές. Εκείνοι που είναι πιο προχωρημένοι, ακριβώς επειδή είναι πιο προχωρημένοι, έχουν και το δικαίωμα και την ευθύνη να υπηρετήσουν περισσότερο. Έχουν τα εφόδια για να υπηρετήσουν περισσότερο. Αυτό είναι το νόημα της ανάπτυξης.

Όταν θα γίνει αντιληπτό ότι αυτή η Ιεραρχία έχει χαρακτήρα γνήσια πνευματικό, θ’ ανακαλύψουμε ότι δεν είναι αδύνατον να οικοδομηθεί μια αληθινά δημοκρατική μορφή πολιτεύματος (σήμερα δεν υπάρχει αληθινή δημοκρατία) που ταυτόχρονα να περιλαμβάνει κι ένα στοιχείο ιεραρχικής σχέσης.

Όταν οι άνθρωποι συνειδητοποιήσουν την ανάγκη για καθοδήγηση στο μονοπάτι της ζωής που οδηγεί στην τελειότητα, κι όταν πάψει να παραβιάζεται η ελεύθερη θέληση του ανθρώπου (που ποτέ δεν παραβιάζεται από την Ιεραρχία), τότε θα δεχτούν μετά χαράς, ως κάτι το φυσιολογικό και το σωστό, ένα βαθμό ιεραρχικής καθοδήγησης, με βάση την πείρα και τα επιτεύγματα—πράγμα που σήμερα ίσως να φαίνεται απίθανο.

πηγη

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here