Άξονας Δεσμών της Σελήνης – Ερμήνεια και Παράδειγμα

0
13

Άξονες των ζωδίων: Η διχασμένη ανθρώπινη φύση

Οι άξονες των ζωδίων αποτελούν συμβολισμούς/απεικονίσεις διχασμών που διέπουν την ανθρώπινη φύση. Αυτοί οι διχασμοί είναι συλλογικοί και συνυφασμένοι με την ανάπτυξη του ατόμου, ψυχική και πνευματική. Είναι μέσα από αυτούς τους διχασμούς και τις επιλογές που κάνουμε αντιμετωπίζοντας τους αναπτύσσουμε μια ταυτότητα. Αυτοί είναι συνοπτικά:

Άξονας Κριού – Ζυγού: Άξονας των σχέσεων και των συσχετισμών ανάμεσα στα στοιχεία που είμαι/εκφράζω Εγώ και στα στοιχεία που αποτελούν το Όχι – Εγώ. Εδώ έχουμε την ανθρώπινη φύση που διχάζεται ανάμεσα στην αυτονομία και το συμβιβασμό, στην προσωπική πρωτοβουλία και την συνεργασία, την ατομική επιθυμία και την αποδοχή από τον/την Άλλο/η, τη προσωπική φιλοδοξία και το υφιστάμενο πλαίσιο.

Άξονας Ταύρου – Σκορπιού: Άξονας της ανταλλαγής στοιχείων και αντικειμένων που κατέχω/μου ανήκουν και στοιχείων που δεν μου ανήκουν. Εδώ έχω το ωφελιμιστικό πρόσωπο της ανθρώπινης φύσης που βλέπει το κόσμο υπό το πρίσμα όσων της ανήκουν και όσων δεν της ανήκουν. Η ανθρώπινη φύση που διχάζεται ανάμεσα στην αυτοεκτίμηση και την αξία του/της Άλλου/ης, στην εμπιστοσύνη (εξάρτηση) στις προσωπικές δυνάμεις και στην εμπιστοσύνη στους Άλλους, στην κατακράτηση/το μνημονικό και την απελευθέρωση/εκτόνωση, στη ενσωμάτωση όσων δεν της ανήκουν ή στην εξαφάνιση τους.

Άξονας Διδύμων – Τοξότη: Άξονας της διερεύνησης/εξερεύνησης. Εδώ έχουμε μια απεικόνιση της στοχαστικής πτυχής της ανθρώπινης φύσης. Η ανθρώπινη φύση που διχάζεται ανάμεσα στην ανάγκη να μαθαίνει (να προσαρμόζεται πάνω στα ερεθίσματα που λαμβάνει από το κόσμο) ή να διδάσκει (να προσαρμόζει τα ερεθίσματα του κόσμου πάνω στις δική της αντίληψη), που διχάζεται ανάμεσα στη πληροφορία που λαμβάνει και ανατρέπει τα δεδομένα της και στο νόημα που δίνει στις πληροφορίες, που βασανίζεται ανάμεσα στις σκέψεις και τα πιστεύω, που εστιάζει πότε στο βραχυπρόθεσμο και πότε στο μακροπρόθεσμο.

Άξονας Καρκίνου – Αιγόκερω: Άξονας της συναισθηματικής και της υλικής δομής. Εδώ έχουμε την πτυχή της ανθρώπινης φύσης που διχάζεται ανάμεσα στην ανάγκη να της παρέχουν και στην επιθυμία να παρέχει η ίδια. Πρόκειται για τον άξονα που περιλαμβάνει το διχασμό ανάμεσα στο να παραμείνεις παιδί (και να αποζητάς γονείς που σε τρέφουν και εξαρτάσαι από αυτούς) και στο να είσαι γονιός (και να είσαι εκείνος που τρέφει και αναλαμβάνει την υπευθυνότητα για άλλους), τη διχοτόμηση του κόσμου ανάμεσα στην προσωπική εστία και την κοινωνική ζωή, το δίλλημα της εξάρτησης και του οικογενειακού ανήκειν ή της ατομικής αυτάρκειας.

Άξονας Λέοντα – Υδροχόου: Άξονας της ταυτότητας. Εδώ η ανθρώπινη φύση αναγνωρίζει ότι υπάρχουν δύο τρόποι να προσεγγίσει το ζήτημα της ταυτότητας – η ατομική ταυτότητα και η κοινωνική ταυτότητα. Εδώ έχουμε το διχασμό ανάμεσα στις δύο. Η ταυτότητα μου, ο εαυτός μου ανήκουν σε εμένα και μόνο ή είμαι μέρος μιας κοινωνίας στη οποία πρέπει να προσφέρω; Η προσωπική μου εξέλιξη είναι σημαντική ή εξέλιξη του κοινωνικού συνόλου στο οποίο ανήκω; Εδώ έχουμε τα άκρα του δεσποτισμού και της δημοκρατίας, του εγωκεντρισμού και του αλτρουισμού.

Άξονας Παρθένου – Ιχθύων: Άξονας της υπηρεσίας και της αφοσίωσης. Εδώ έχουμε ξανά να κάνουμε με τη στοχαστική πτυχή της ανθρώπινης φύσης, αλλά από μια διαφορετική σκοπιά από αυτή που τη συναντήσαμε στον Άξονα Διδύμων – Τοξότη. Η ανθρώπινη φύση στοχάζεται γύρω από τη ταυτότητα της και τη θέση της στο συνολικό φαινόμενο της ζωής. Είμαι μια αυτόνομη ξεχωριστή ύπαρξη που ξεχωρίζει για τη λογική της και μπορώ να ταξινομήσω τη τυχαιότητα (το χάος) της ζωής ή είμαι μέρος του ευρύτερου σχεδίου της ζωής που δεν μπορώ να ερμηνεύσω αλλά να το βιώσω; Πρέπει να ελέγχω τη ζωή μου ή να την εμπιστευτώ τυφλά; Αξία μου είναι το καθήκον ή το συναίσθημα; Η ταυτότητα μου εξελίσσεται μέσω της υπηρεσίας ή μέσω της συμπόνιας; Είναι πιο σημαντικό το πλαίσιο των πραγμάτων και οι ιδιότητες τους ή το περιεχόμενο τους;

Οι άξονες ενώνουν, δε χωρίζουν

Είναι στη φύση του ανθρώπου να προσεγγίζει σε μικρή ηλικία τα πράγματα με όρους «καλό» και «κακό». Και δυστυχώς επειδή η αστρολογία είναι ένα πεδίο που απαιτεί αρκετές γνώσεις και προσπάθεια κατανόησης και συνδυαστική ικανότητα, υπάρχει μια πολύ ισχυρή τάση να διαχωρίζονται τα στοιχεία του χάρτη σε «καλά» και «κακά» αντίστοιχα – μια ένδειξη ότι το επίπεδο κατανόηση του συμβολισμού της αστρολογίας είναι παιδικό. Και ίσως σε κανένα άλλο στοιχείο ανάλυσης δεν βλέπουμε τόσο ξεκάθαρα αυτό το διαχωρισμό όσο στην ανάλυση του άξονα των δεσμών. Ο Βόρειος Δεσμός λέγεται ότι είναι «καλός», «το μονοπάτι της ψυχής για την εξέλιξη», «η πνευματική αφύπνιση». Και αντίστοιχα ο Νότιος Δεσμός «κακός», «η πνευματική κοίμηση» και τελευταία έχει και μια τεμπέλικη χροιά και λένε πολλοί ότι «τα στοιχεία του ζωδίου του Νότιο Δεσμού τα ξέρεις καλά, τα έχεις, και πρέπει να αναπτύξεις τα στοιχεία του Βόρειο Δεσμού». Στη σύγχρονη αστρολογία, έχουμε πάψει να αντιμετωπίζουμε τα πράγματα με όρους καλού και κακού όμως…

Όπως είδαμε πιο πάνω η ανθρώπινη φύση περιλαμβάνει 6 πολύ βασικούς διχασμούς όπως αντιπροσωπεύονται από τους 6 άξονες των ζωδίων: Αυτονομία ή Συνεργασία, Κατοχή ή Εμπιστοσύνη, Μάθηση ή Ερμηνεία, Εξάρτηση ή Αυτάρκεια, Ατομική ή Κοινωνική Ταυτότητα, Καθήκον/Υπηρεσία ή Συναίσθηση/Συμπόνια. Οι διχασμοί αυτοί απαιτούν μια ισορροπία κάθε φορά από εμάς, να ισορροπούμε σε διαφορετικό κομμάτι του φάσματος των άκρων του κάθε άξονα. Και οι άξονες είναι από τη φύση τους αλληλοεξαρτώμενοι. Αν είμαι στον άξονα Κριού – Ζυγού δε μπορώ να συνεργαστώ και να συμβιβαστώ αν δεν υφίσταται τουλάχιστον μια προσωπική επιθυμία ή ένας στόχος που θέλω να κατακτήσω. Γιατί αν δεν υφίσταται η επιθυμία τότε δε συνεργάζομαι αλλά υποτάσσομαι στην επιθυμία κάποιου άλλου. Αν είμαι στον άξονα Διδύμων – Τοξότη, φυσικά και δεν μπορώ να αποκτήσω την ικανότητα ερμηνείας του κόσμου αν δεν μάθω πρώτα. Όμως όσο μαθαίνω αλλάζει και η ερμηνεία του κόσμου. Αν είμαι στον άξονα Λέοντα – Υδροχόου, χρειάζομαι την κοινωνία για να έχω ένα μέτρο σύγκρισης της ιδιαιτερότητας της ταυτότητας μου, όμως και η κοινωνία χρειάζεται την ταυτότητα μου γιατί η εξέλιξη της δεν μπορεί να συντελεστεί χωρίς τη διαφορετικότητα των ατόμων που την αποτελούν. Υπάρχει λοιπόν καλό και κακό; Υπάρχει μονοπάτι που είναι πνευματικά ανώτερο και μονοπάτι που είναι πνευματικά κατώτερο; Ή μήπως είναι η συνεχής προσαρμογή και οι αποφάσεις που λαμβάνω με επίκεντρο τους διχασμούς αυτούς που με εξελίσσουν; Το δεύτερο μοιάζει πολύ πιθανότερο ήδη από το τρόπο που είναι δομημένη η αστρολογική γλώσσα. Τοποθετεί τα ζώδια σε άξονες, τα ενώνει δηλαδή. Αν ήθελε να τα χωρίσει σε καλά και κακά θα τα τοποθετούσε ομάδες που δεν θα είχαν κανένα κοινό σημείο μεταξύ τους και θα έλεγε «Εδώ πάνε οι καλοί και εδώ οι κακοί».

stardome.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here